'Trap ALS de wereld uit' Dronten 2012

Wat is het, als zo opeens …

Een heel gemene sluipmoordnaar eind 2010 mijn leven binnenkwam. Nooit ziek geweest maar niet wist wat het betekende langzamer praten en een tongriempje wat sidderende.

Dronken klinken en gelijk via de arts naar de neuroloog. Alles was goed Dus dan kan het A.L.S zijn. Maar wij dachten, Daar willen we niet aan.

Intussen wel naar Zwolle, Naar de revalidatie .. En er was niets behalve advies .. Wat kon helpen regulier Daarom waren wij naar kinesioloog en orthomoculair. Die gaf ons lang hoop op iets anders

Mijn werk liep af. Stil thuis zitten is niets voor mij daarom deze dag. In een team met zijn vijven brainstormden we eerst over van alles wat kon maar de zaken stonden al gauw vast.

Gesponsord fietsen of wandelen, een workshop doen of iets kunnen eten Of antiek of kaarten en lampen kunnen kopen Allemaal voor geld waar onderzoek naar oorzaak en vervolg kan gedaan worden, maar niet meer voor mij.

Het is afzien en bewust zijn van elke dag die er is genieten van de natuur en de mooie kleuren. En ook verdriet en gefrustreerd als ik niet zo snel kan duidelijk maken wat ik bedoel.

Niet te veel zorgen maken over de dag van morgen. Je niet gek laten maken en doorgaan zolang ik mobiel ben. Lief zijn voor mezelf en mijn omgeving en moed om verder te gaan dat is het doel met de tijd die mij rest.

Heb een goede dag vandaag geniet van de mooie natuur of ga eens sportief aan de gang en de ontmoeting met elkaar ...

en misschien tot volgend jaar !